Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13122 K.2013/241

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; nafakalar, maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat ile kişisel ilişki yönünden, davalı koca tarafından ise; iştirak nafakası, maddi tazminat ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuk için aylık 250.00 TL. iştirak nafakası talep edildiği halde talep aşılarak (HMK.m.26) aylık 350.00 TL. iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Toplanan delillerden davalının eşinin doğum yapmasını istemediği, doğumu ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, davalının boşanmaya neden olan bu kusurlu davranışlarının davacının bu kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.