Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13134 K.2012/17522

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle birleşen davada, davalı-davacı annenin boşanma kararı ile birlikte velayetleri kendisine verilen ve halen yanında kalan müşterek çocukları O.ve G.için iştirak nafakası talep etmiş olmasına ve mahkemece de bu iki çocuk için ayrı ayrı 350'şer TL iştirak nafakasına hükmedildiğinin anlaşılmasına göre; davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 1997 doğumlu tarafların ortak çocuğu V.ın velayetinin boşanma kararı ile davalı-davacı anneye verilmiş olmasına karşılık; toplanan delillerden, çocuğun sürekli babasıyla birlikte yaşadığı, velayetinin babasına verilmesini talep ettiği ve annenin bu çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. İdrak çağında olan bu çocuğun açıkladığı görüşüne değer verilmemesini gerektirebilecek ve çocuğun üstün yararı olabilecek nitelikte bir durum mevcut değildir. O halde; V.'ın velayetinin davacı-davalı babaya verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.