Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13253 K.2013/854

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının katkı payına yönelik olarak harcı verilerek usulüne uygun şekilde açılmış bir davası bulunmadığından bu konuda mahkemece bir karar verilmemesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden, davalı kadının çalışmakta olduğu işinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Davalı kendi isteği dışında işinden ayrılmış ise, boşanmayla yoksulluğa düşmüş olacağından uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK.m.175) takdiri gerekecektir. O halde davalının işten ayrılma sebebi araştırılıp tedbir ve yoksulluk nafakası isteklerinin buna göre değerlendirilmesi gerektiği nazara alınmadan; eksik inceleme ile yazılı şekilde bu talepler hakkında red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.