Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13350 K.2013/320

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların 13.10.2011 günlü oturumdaki beyanları karşısında davadan sonra barıştıklarının kabul edilemeyeceğine; tefhim edilen kararda davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmolunduğu halde, gerekçeli karara alınmayan maddi ve manevi tazminat hükümlerinin, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304/1. maddesi kapsamında "açık hata" niteliğinde görülüp, mahkemece karar tebliğ edilmeden gerekçeli karara eklenmesi suretiyle hatanın düzeltilmiş olduğunun anlaşılmasına göre, davalının bu yöne ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, davalının da özel bir firmada işçi olarak çalıştığı ve asgari ücret seviyesinde gelirinin olduğu, tarafların mali güçlerinin yaklaşık birbirine denk olduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden söz edilemez. Bu sebeple Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulu oluşmamıştır. Durum böyleyken; isteğin reddi yerine, davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.