Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13363 K.2013/328

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat isteklerinin reddi yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminat isteklerin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın temyizine gelince;

Toplanan delillerden davacı-davalı kadının eşyaların toplanması sırasında kocası ve kocasının ailesine hakaret ettiği, bundan dolayı ceza mahkemesince mahkumiyetine karar verildiği ve dava tarihinden sonra da olsa sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar içine girdiği; buna karşılık davalı-davacı kocanın da eşine fiziki şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; davacı-davalı kadın boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu halde, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davalı-davacı kocanın maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.