Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13371 K.2013/686

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı karşı davalı (koca) tarafından velayet yönünden; davalı-karşı davalı (kadın) tarafından ise iştirak nafakası ve reddedilen ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davacı karşı davalı kocanın tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti temyiz edene tevdi edilen müşterek çocuk 2004 doğumlu Egemen için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

b)Davalı karşı davacı kadın, dava dilekçesinde belirtmiş olduğu ziynet eşyaların mevcutsa aynen mevcut değilse bedelinin tahsilini talep etmiştir. Davalı karşı davacı kadın 22.01.2009 tarihli celse gerdanlık seti dışında tüm altınlarının bozdurularak minibüs alındığını beyan etmiştir. Evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Ziynet eşyalarının bozdurularak minibüs alımında kullanıldığı davacı-karşı davalı (koca) tarafından da kabul edilmiştir.Bunların geri istenmemek üzere kocaya verildiği iddia ve ispat edilmediğine göre davalı-karşı davacının ziynetlere ilişkin talebinin tamamının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.