Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13509 K.2013/1587

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşinin annesine hakaret ettiği, ailesinin eşini tehdit etmelerine tepkisiz kaldığı; buna karşılık davalı-davacı kocanın da ailesinin evlilik birliğine olan haksız müdahalesine ses çıkarmadığı ve eşini istemediğini söyleyerek onu baba evinde bıraktığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliği her iki tarafın kusuruyla temelinden sarsılmıştır.

Bu sonucun gerçekleşmesinde, taraflardan birinin kusurunun diğerinden ağır olduğu söylenemez. Taraflar eşit kusurludur. Bu durumda; davacı-davalı kadının davası bakımından, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluştuğundan; boşanmaya davacı-davalı kadının davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; geçerli olmayan gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.