Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13756 K.2012/19146

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından; kusur belirlemesi ve nafakalar, davalı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, nafakaların miktarları ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Velayeti anneye bırakılan 2005 doğumlu müşterek çocuk D.M.ile davacı baba arasında her haftasonu kişisel ilişki kurulması, annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini engeller ve anneyi eve bağımlı hale getirir. O halde ayın belirli haftalarında kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.