Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13818 K.2012/30558

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı koca tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; davalı-karşı davacı koca tam kusurlu kabul edilerek davacı-karşı davalı kadının davasının kabulüne, davalı-karşı davacı kocanın davasının reddine karar verilmiştir. Yapılan yargılama ile toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadının eşine hakaret ettiği, davalı-karşı davacı kocanın ise eşinin ailesi ile görüşmesine engel oduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur.

Her ne kadar davalı-karşı davacı kocanın evlilik birliğinin devamı için teklifte bulunup aracı göndermesi mahkemece kadından kaynaklanan kusurların koca tarafından affedildiği şeklinde kabul edilip, davalı-karşı davacı kocanın davasının reddine karar verilmiş ise de, davalı-karşı davacı kocanın bu davranışları af niteliğinde olmayıp barış müzakeresi niteliğinde olduğu ve davacı-davalı kadının da eşinin bu iyi niyetli yaklaşımlarına rağmen, evlilik birliğini devam ettirmekten kaçındığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.