Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1420 K.2012/18462

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olması gerekir. Dinlenen davacı tanıkları, davalının sık sık eşini terk ettiğini son olarak da 2011 yılı Mayıs ayında evdeki eşyalarını toplayıp ailesinin yanına gittiğini söylemişler, başkaca somut bir olaydan bahsetmemişlerdir.

Eşlerden birinin evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla diğerini terk etmesi, terk edilen eşe "terk" sebebiyle boşanmayı isteme hakkı verir ise de, bu hal tek başına evlilik birliğini temelinden sarsıcı bir olay olarak görülemez.

Taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizliği kabule elverişli ciddi sebep ve deliller tespit edilememiş, Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde yer alan çekilmezlik ve temelden sarsılma durumu davada gerçekleşmemiştir. Bu sebeple davanın reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.