Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14223 K.2013/1736

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve maddi tazminat yönünden; davalı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, boşanmada, reddedilen davayı açmakla fiili ayrılık durumunu yaratan koca kusurlu bulunmuştur. Davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmamaktadır. Davacının retle sonuçlanan davadan önce eşinin doğumunda onunla ilgilenmediği de anlaşılmaktadır. Bu durum ve çocuğunun doğumunda kocasını yanında görememek kadını ruhsal açıdan derin biçimde yaralar ve kişilik haklarına saldırı oluşturur. Bu husus dikkate alınarak davalı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.