Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14284 K.2013/6455

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacı kadın, 19.03.2012 havale tarihli dilekçesiyle Türk Medeni Kanunun 197. maddesine dayanan nafaka taleplerine ilişkin davasından feragat ettiğinden; bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı (kadın), dava dilekçesinde hem Türk Medeni Kanunun 197. maddesine dayalı “tedbir nafakası” hem de Türk Medeni Kanunun 194. maddesine dayalı “aile konutu şerhi konulması” talebinde bulunmuştur. Başvurma harcı dava dilekçesindeki bütün bağımsız talepleri kapsar. Davacının bu talepleri birbirinden bağımsız olup; davacı, her bir talebi için karar ve ilam harcına ilişkin peşin harcı yatırmak zorundadır.

Tedbir nafakası talebi yönünden peşin harcın alındığı; ancak “aile konutu şerhi konulması” talebine ilişkin maktu karar ve ilam harcının alınmadığı görülmektedir.

Bu nedenle davacıya aile konutu şerhi konulmasına ilişkin talebine ilişkin maktu karar ve ilam harcını tamamlanması için Harçlar Kanunun 30-32. maddeleri uyarınca süre verilmesi, tamamlandığı takdirde işin esasına girilmesi, tamamlanmadığı takdirde ise anılan yasanın 30. maddesinde gösterilen şekilde işlem yapılması gerekir. Bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla işin esası hakkında hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre de; Dava konusu 1158 ada, 85 parsel sayılı taşınmazın tapuda “arsa” vasfıyla davalı koca adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece dava konusu yerde keşif yapılarak, uzman bilirkişi eliyle “aile konutu” olarak kullanılan bölümün pafta üzerinde işaretletilmesi ve bu bölümle sınırlı olacak şekilde “aile konutu şerhi”ne karar verilmesi gerekirken, infazda duraksama yaratacak şekilde hüküm oluşturulması da doğru görülmemiştir.