Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14304 K.2013/1815

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası içinde istenen ve hüküm altına alınan Türk Medeni Kanununun 175. maddesinden kaynaklanan yoksulluk nafakası ve aynı Yasanın 174/1-2. maddesinden kaynaklanan tazminatlar boşanmanın eki sayıldığından bu taleplerin reddi veya kabulü halinde taraflar lehine ayrıca vekalet ücreti verilemeyeceğinin tabii bulunmasına göre davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat istemi, boşanmanın eki niteliğinde (TMK. md. 174) olmayıp, arabaya yapılan katkı, aracın masrafları, düğün masrafları, lojman için yapılan harcamalara yönelik olup, bu istek nispi harca tabidir. Nispi harç tamamlattırılarak görev hususuda düşünülerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken talep olmadığı halde Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca davacı-karşı davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.