Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14461 K.2013/1074

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının ilk evliliğinden olma ergin oğlunun davacı-davalı kocayı bıçakla tehdit ettiği, küfür ettiği, üzerine yürüdüğü, kadının da oğlunun hakaretlerine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Toplanan delillere göre davalı-davacı kadının taraflarla aynı evde kalan önceki evliliğinden olma ergin oğlunun davacı-davalı kocaya yönelik eylemleri sebebiyle tarafların ayrı yaşadıkları anlaşılmaktadır. Ayrı yaşama hadisesinde kocaya yüklenebilecek kusur kanıtlanamadığına göre davalı-davacı kadının bağımsız tedbir nafakası davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.