Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14487 K.2013/5673

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı koca tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakalar, velayet ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kadının hakaretine ve eşini beğenmemesine karşılık; davalı kocanın da eşine sürekli şiddet uyguladığı, hakaret edip aşağılayıcı sözler söylediği, ailesiyle görüştürmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı koca daha fazla kusurludur. Durum böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddi de doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.