Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14605 K.2013/1150

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; her iki dava ve fer'ileri ile, vekalet ücreti ve kendi ziynet eşyalarının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının, kocanın ziynet davası sebebiyle hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının dava konusu ettiği eşyalar yargılama aşamasında davacı-davalı koca tarafından iade edilmişse de davalı-davacı kadın dava tarihinde dava açmakta haklı olduğundan karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi gereğince kadın lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının talep etmiş olduğu ziynetler yönünden davasını kanıtladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, mahkemece kadının ziynetlere yönelik davasının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının kocasına hakaret ettiği, eşini sevmediğini söylediği, tehdit ettiği ve yatak odası sırlarını üçüncü kişilere anlattığı; davacı-davalı kocanın da ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, birlik görevlerini yerine getirmediği ve karısını baba evine bıraktığı, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ziyade kusurlu olmakla birlikte, kadının davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davalı-davacı kadının da davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.