Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14719 K.2013/1768

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların 26.11.2010 tarihinde karşılıklı olarak birbirlerine şiddet uyguladığı bir sureti dosyada bulunan Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/1748 esas, 2011/468 karar sayılı dosyasından anlaşılmaktadır.

Davacının anılan ceza davasında eşinden şikayetçi ve davacı olmadığını söylemesi, cezadan kurtarmaya yönelik olup, kocasını affettiği anlamına gelmediği gibi, tarafların zorunlu sebeple aynı evde kalmaları da birliğin devam ettiğini göstermez. Kaldı ki taraflar Aile mahkemesi uzmanlarına aynı evde kaldıkları halde karı-koca hayatlarının olmadığını da ifade etmişlerdir.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.