KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/14744 E., 2013/1617 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Salihli l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 20.04.2012
- Numarası
- Esas no:2011/371 Karar no:2012/230
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-davalı kadının temyizine hasren yapılan incelemeye gelince:
Davalı-davacı kocanın başka kadınla yaptığı telefon görüşmelerine ilişkin delili, davacı-davalı taraf dava dilekçesinde ve delil listesinde gösterdiğine göre; maddi vakıanın değiştirilmesi ya da iddianın genişletilmesinden söz edilemez. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte olduğu dönemde açılan bu davada; mahkemece bu hususun iddianın genişletilmesi niteliğinde görülmesi doğru değildir.
Toplanan delillerle davalı-davacı kocanın güven sarsıcı davranış iddiası kanıtlanmıştır. Ayrıca mahkemenin de kabul ettiği gibi; davalı-davacı koca, ailesinin evlilik birliğine haksız müdahalesine tepkisiz kalmış ve kayınvalidesine gerekli saygıyı göstermemiştir. Bu durumda; mahkemece, iddianın genişletildiği ve buna karşı tarafca açık olur verilmediği gerekçesiyle; kocanın açıklanan güven sarsıcı davranışının kendisine kusur olarak yüklenmemesi isabetli değildir.
Davalı-davacı kocanın bu güven sarsıcı davranışı göz önüne alındığında; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmayı gerektiren olaylarda kusuru kanıtlanamayan davacı-davalı kadının kişilik haklarının zedelendiğinin kabulü ve kadın yararına uygun miktarda manevi tazminat (TMK. md. 174/2) takdiri gerekirken; yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/14744, K. 2013/1617, 24 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama