KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/14751 E., 2013/8271 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı
Karar Metni
383 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.03.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava, karşılıklı boşanma ve ziynet eşyası alacağına ilişkin olup, mahkemenin karşılıklı boşanma davalarının ve ziynet eşyası alacağının kabulüne yönelik ilk karar, taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizce yapılan inceleme sonucu hatalı kusur tespiti, yoksulluk nafakası ve ziynet eşyalarına yönelik davanın reddi gerektiği yönünden bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmuş ve davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası ve ziynet eşyası talebinin reddine, koca yararına her iki boşanma davasından dolayı maktu, ziynet eşyasına yönelik davanın reddinden dolayı da nisbi vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Mahkemenin ilk kararındaki boşanma davaları yönünden karşılıklı takdir edilen vekalet ücretleri yönünden bir bozma yapılmadığı ve kesinleştiği halde, bu husus gözetilmeden yeniden boşanma davaları yönünden davacı-karşı davalı koca yararına vekalet ücreti takdiri doğru olmadığı gibi, kadın yararına birleşen boşanma davası yönünden verilip kesinleşen maktu vekalet ücretinin kaldırılması sonucunu doğurucak şekilde "kadın lehine vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK md.438/7)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/14751, K. 2013/8271, 26 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama