Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14893 K.2013/1626

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davalı kocanın eşine hakaret edip, ona fiziksel şiddet uyguladığı, ortak konuta geç gelmeyi alışkanlık haline getirdiği, birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı; buna karşılık davacı kadının ise yatağını ayırarak eşinden ayrı yattığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; boşanmaya neden olan olaylarda, her iki eş de kusurlu olmakla birlikte; davalı koca daha fazla kusurludur. Durum böyleyken; mahkemece tarafların boşanmaya neden olaylarda eşit kusurlu bulunması doğru olmadığı gibi bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilerek davacının maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi de isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.