Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14909 K.2013/1800

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusura ilişkin gerekçe ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın ağır kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; davacı-davalı kadın kendi açtığı boşanma davasından feragat ettiğine göre, kocadan kaynaklanan tüm kusurları affetmiş sayılacağından bu durumda davacı-davalı kadının tamamen kusurlu sayılması gerektiğinin tabii bulunmasına göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Birleşen boşanma davasının davacısı koca olup açtığı dava da kabul edildiği halde; lehine maktu vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/son).