Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14926 K.2013/1656

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve nafaka davası yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın boşanma davası, lehine hükmedilen tazminatlar ile nafakaların miktarı ve faiz talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı tazminat taleplerine faiz uygulanmasını da istemiştir. Boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminat boşanma hükmünün kesinleşmesi ile istenebilir hale gelir ve faiz talebi varsa, faizin de bu tarihten itibaren başlatılması gerekir. Bu nedenle davalı-davacı kadın yararına hükmolunan tazminatlara boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken; fazlaya ilişkin talebin reddine denilmek suretiyle faiz isteminin reddi doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yön yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir (HUMK. m.. 438/7).