Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15085 K.2013/1462

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise iki davaya yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın eşine müteaddit kereler fiziki şiddet uyguladığı; davacı-karşı davalı (kadın)'ın ise eşine hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve kocasına terlikle vurmak suretiyle şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde bu davanın reddi doğru görülmemiştir.