Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15142 K.2013/16590

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, velayet, reddedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.06.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacının Sosyal Güvenlik Kurumundan emekli maaşı aldığı, düzenli, sürekli asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli miktarda gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple davalı-davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Bu yöne ilişkin Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.