Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15428 K.2012/21825

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, velayet ve tazminatlar yönünden; davalı kadın tarafından ise tazminatların miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece kısa kararda davacı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar için faiz takdir edildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu konuda karar verilmemek suretiyle çelişki yaratılmıştır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381/2. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve karar bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçedeki karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.