Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15497 K.2013/2468

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca; tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır.

Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur.

Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Taraflar 1998 yılında evlenmiş olup evlilik normal sürelidir. Tarafların evliklerinden biri 1999,biri 2006 doğumlu iki çocuğu mevcuttur. Tarafların her ikisi de 1974 doğumludur. Yapılan EKSD araştırmasında;kocanın reklam şirketinin bulunduğu ve ekonomik durumunun

oldukça iyi durumda olduğu,bir kısım malvarlığını davadan önce devrettiği; kadının ise, ev hanımı olarak herhangi bir gelir ve malvarlığı bulunmadığı görülmektedir. Kocanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar içine girdiği,eşine hakaret ettiği, eşi/çocuklan ile ilgili birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmış;koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunarak boşanmaya karar verilmiştir.

Hükümle, kadın yararına 125.000 TL maddi tazminat, 150.000 TL manevi tazminat, 2.000 TL yoksulluk nafakası,velayete anneye bırakılan çocukların her biri için 1.500’er TL iştirak nafakasına karar verilmiştir. Değerli çoğunluk; hükmün temyize konu diğer bölümlerinin onanmasına; ancak, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat miktarının az. manevi tazminat miktarının ise fazla olması yönlerinden bozulmasına karar vermiştir.

Çoğunluğun manevi tazminatın fazlalığına ilişkin bozma kararına katılıyorum. Hükmedilen maddi tazminat,tarafların ekonomik/sosyal durumu .kocanın kusur yoğunluğu ve evlilik süresi göz önüne alındığında yeterlidir. Ancak,kocanın toplam ödeme yükümlülüğü dikkate alındığında ,kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının ise,fazla olduğu görüşündeyim.

Açıkladığım nedenlerle ;hükmün maddi tazminata ilişkin bölümünün onanmasına,yoksulluk nafakasına ilişkin bölümünün ise bozulmasına karar verilmesi gerektiğini düşünüyor ve değerli çoğunluğun bu yönlere ilişkin kararma katılmıyorum.