Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15579 K.2013/2069

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, ziynet alacağı ve para alacağı yönünden; davalı tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı evlenmeden önce çalıştığı iş yerinden çıkarılması nedeniyle aldığı kıdem tazminatını evlendikten iki ay sonra eşinin de işten çıkarılması nedeniyle davalı eşine verdiğini ve bu paranın düğün borçları ve eşya borçları için kullanıldığını, davalının bu parayı iade etmediğini ileri sürerek, verdiği paranın iadesini istemiştir.

İddianın ileri sürülüş şekline göre bu istek taraflar arasındaki "ödünç" ilişkisine dayanmakta olup, genel hükümlere tabi ve aile mahkemelerinin görevi dışındadır. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması zorunludur.

Öyleyse davacının para alacağına ilişkin talebinin eldeki davadan tefrik edilerek, genel mahkemelerin görevine girdiğinden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.