Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15649 K.2013/2213

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanma kararına esas kusur belirlemesinde, kocanın tamamen kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, kocanın eşini ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği ve davacı eşini ortak konuttan kovduğu, buna karşılık, davalı kadının da güven sarsıcı davranışlar içine girdiği ve kayınvalidesine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonuca ulaşılmasında tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece kocanın tamamen kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; eşit kusur durumunda diğer taraf yararına tazminata karar verilemeyeceğinden (TMK.md.174/1-2); davacının bu konudaki taleplerinin reddi yerine; yazılı şekilde davacı yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi de doğru olamış; bozmayı gerektirmiştir.