Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15862 K.2013/2631

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı kadının tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delilerden; bağımsız müşterek konut temin etmeye yanaşmayan, ailesinin eşine mudahalesine sessiz kalan davacı koca ile, evi terk edip boşanmak istediğini söyleyen davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmış olduğu da kuşkusuzdur. Eşit kusurlu olan davalı (kadın)'ın davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında kadın bakımından korunmaya değer bir yararı kalmamıştır.

Bu bakımdan kadının boşanma davasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sonucu bakımından doğru olan boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesi suretiyle onanması uygun bulunmuş (HUMK. md. 438/7), davalı (kadın)'ın bu yöne ve aşağıdaki bendin dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda birinci bentte açıklanan sebeplerle boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyle iken davalı (kadın) yararına Türk Medeni Kanununun 175 maddesi gereğince uygun miktarlarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken; davalı kadının kusurlu olduğundan bahisle bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.