Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/15910 K.2013/2503

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın bağımsız konut temin etmediği, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, eşini istemediğini, sevmediğini söylediği; buna karşılık davacı-davalı kadının da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığının davalı-davacı kocada olduğu anlaşılmakla birlikte, olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Davalı-davacı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.