Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1612 K.2012/8275

Taraflar arasındaki "boşanma davası" ile "nafaka artırımı" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve birleşen nafaka davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (kadın)'ın tazminatlara ve ve birleşen nafakanın arttırılması davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece kadın boşanmada tamamen kusurlu kabul edilmiştir. Oysa, davalı-davacı tarafindan daha önce açılmış olan nafaka davasında; davalı-davacı (kadın)'ın ayrı yaşamada haklı olduğu sabit kabul edilip, lehine Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince nafakaya hükmedilmiştir. Nafaka davasının açıldığı tarihten sonra da taraflar biraraya gelmediği ve yeni bir olayın varlığı da ispat edilemediğine göre; gerçekleşen bu durum karşısında, tarafların boşanmada aynı oranda kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Toplanan delillerden, davalı-davacının boşanma sonucu yoksulluğa deşeceği gerçekleştiğine göre davalı-davacı (kadın) yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK.m.175) takdiri gerekirken, bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.