Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16217 K.2013/2181

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, alacak ve ziynetlerin reddi yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, reddedilen karşı boşanma davası, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma davalarının eki niteliğinde olan maddi ve manevi tazminat (TMK.md. 174/1-2) boşanma davasının devamı süresince harç yatırılmasına ya da ıslaha gerek olmadan İstenebilir. Yargılama sırasında bu isteğe yönelik açık bir feragat beyanı bulunmadığı gibi, davacı-davalı kadın vekili 2.4.2012 tarihli duruşmada tutanağa geçen imzalı beyanı ile 10.000 TL. maddi tazminat istekleri bulunduğunu ve bunun dayanağının Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece davacı-davalı kadının maddi tazminat istemi (TMK.md. 174/1) hakkında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmamış olması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-davalı kadının ziynet eşyalarına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir. Süresinde verilen 17.10.2011 havale tarihli delil listesinde yemin deliline de dayanıldığı dikkate alındığında, davacı-davalı kadına usulünce yemin delili hatırlatılıp, karşı tarafa yemin teklif edip etmeyeceği sorulup tüm deliller birlikte değerlendirilip hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.