Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16367 K.2013/13593

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava konusu taşınmaz tapuda “arsa” vasfıyla kayıtlıdır. Taşınmazda davacının eşi H... H... E... 296/1455 oranında pay sahibi olup, koca bu payın, yarısını (148/1455 payını) devretmiş, bakiye hisseyi kendi üzerinde bırakmıştır. Taşınmaz üzerindeki iki katlı yapının kocaya ait olduğu konusunda taraflar arasında bir çekişme yoktur. Bu iki katlı “mesken” niteliğindeki yapının başlı başına kullanmaya elverişli bir bölümü “aile konutu” olarak özgülendiğine göre, kocanın uhdesinde kalan 148/1455 pay üzerine Türk Medeni kanununu 194/3. maddesi gereğince konutla ilgili şerh konulması gerekirken, şerhle ilgili isteğin reddi doğru bulunmamıştır.