Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16405 K.2013/2146

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların evliliği öncesinde işlenilen suç nedeniyle davacı kocanın yargılamasının sürdüğü, davalı kadının bu durumu bilerek davacıyla evlendiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı tarafından işlenen suç davalı kadın tarafından hoşgörüyle karşılandığından bu olay nedeniyle davacı kocaya kusur izafe edilemez. Toplanan delillerden; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, eşini kendi ailesiyle yaşamak zorunda bırakan, eşine hakaret eden davacı kocaya oranla, eşine hakaret edip, eşine ve kayınvalidesine fiziksel şiddet uygulayan, eşinin ilk evliliğinden olan çocuklarına kötü davranan davalı kadın daha ziyade kusurludur. Durum böyle iken davacı kocanın ağır kusurlu kabulü ve bu kusur tespiti uyarınca davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmolunması doğru görülmemiştir.