Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16416 K.2013/9327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, "ayrılığa ve nafaka yükümlülüğüne" ilişkin yabancı mahkeme kararının tenfizini ve tanınmasını istemiş, mahkemece, "kesin hüküm sebebiyle davanın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115/2. maddesi gereğince usulden reddine" karar verilmiştir.

Davacının, aynı yabancı ilamın tenfizi ve tanınması talebiyle daha önce açtığı dava; "yabancı ilamın kesinleştiğini gösteren o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış Türkçe tercümesinin sunulmamış olması" sebebiyle reddedilmiştir. Bu sebeple verilen ret kararı tanıma ve tenfiz isteğinin esasıyla ilgili olmadığından kesin hüküm teşkil etmez. Sözü edilen ret kararına rağmen davacı, yabancı ilamın kesinleştiğini gösteren belgeyi elde ettikten sonra yeniden dava açabilir. Buna engel bir usul hükmü yoktur. Öyleyse davacının isteğinin incelenmesi, tenfiz ve tanıma isteğinin esasıyla ilgili bir hüküm kurulması gerekirken, davanın usulden reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.