KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/16510 E., 2013/9483 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2013
- Mahkemesi
- İzmir 7. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 17.04.2012
- Numarası
- Esas no:2011/765 Karar no:2012/367
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından, davalı-davacı (koca)'nın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.04.2013 günü temyiz eden davacı-davalı Z... S... vekili Av. D... E... ve karşı taraf davalı-davacı Ö... F... S... vekili Av. F... U... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kadının eşine karşı aşırı kıskanç tavır ve davranışlarda bulunduğu ve hakaret ettiği, davalı-davacı kocanın ise eşini aşağıladığı, hakaret ettiği, istemediğini söyleyip kovduğu, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve eşini tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir.
Ne var ki davalı-davacı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup, davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK. md. 438/son) karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Yukarıdaki bentte açıklandığı gibi; boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-davalı (kadın) eşit kusurlu olmayıp, kocasına göre daha az kusurludur. Mevcut bu kusuru tazminat taleplerine yasal engel teşkil etmediği halde; davacı-davalının maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat taleplerinin, hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilerek reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/16510, K. 2013/9483, 5 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama