Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16737 K.2013/3133

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusur belirlemesi, velayet, kadın yararına hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk hukukunun da bir parçası olan "Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi"nin 12. ve "Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi"nin 3. ve 6. maddeleri; çocukları ilgilendiren konularda idrak çağındaki çocukların görüşünün alınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet düzenlemesi; çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Yaşı nedeniyle idrak çağında olduğu kabul edilmesi gereken çocuklardan 2001 doğumlu M. annesinin kendisine bakmadığını ve onunla kalmak istemediğini bildirdiğine ve çocuğun uzmana baskı altında bu şekilde beyanda bulunduğuna ilişkin bir delil ve olgu bulunmadığında göre; velayet konusunda alınan uzman görüşü isabetli değildir. Çocukların velayetlerinin annelerine verilmesini gerektirir bir üstün yararları da ortaya çıkmış değildir.

Diğer yandan; aksinin kabulünü gerektirir ciddi bir sebep bulunmadıkça; velayet düzenlemesinde, çocukların kardeşlik ve paylaşım duygusunun gelişimi için "kardeşlerin birbirinden ayrılmaması ilkesi"de esastır. Açıklanan hususlar gözetildiğinde; velayet düzenlemesinde, her iki çocuğun üstün yararının; velayetlerinin babaya verilmesini gerektirdiği halde; mahkemece yazılı gerekçeyle velayetlerin anneye verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.