Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16923 K.2013/3549

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, davalı iddianın yerinde olmadığını savunmuştur. Toplanan delillere göre davalının, devamlı olarak davacıya fiziki şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, kişilik haklarına ağır saldırıda bulunduğu gerçekleşmiştir.Bu haksız tutum ve davranış karşısında davacı için boşanma davası açmak hakkı doğmuştur.

Davacının sadakatsiz hali mahkemece ağır kusur sayılarak dava reddolunmuştur.Oysa davacının sadakatsiz davranış içinde olması davalının ona mütemadi surette saldırıda bulunma hakkı vermez. Davanın bu sebeple reddi, neticesi bakımından davalıya bundan sonra davacıya saldırma imkanı verir. Böyle bir düşünüş bizzat ihkakı hakka imkân vermek sonucunu doğurur. Olayda bir tarafın kusurunu diğerinden ağır kabul etmek mümkün değildir.

Evlilik birliği temelinden sarsılmış (TMK.md.166/1) olup,iki taraf yönünden de devamı beklenemez. Bu itibarla boşanma kararı verilmesi gerekirken davanın yetersiz gerekçe ile reddedilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.