Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/17413 K.2013/3463

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; davacı-davalı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar, manevi tazminat ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 31.10.2009 doğumlu Ece ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresi, babalık duygularını tatmin etmeye yeterli değildir. Küçüklerle anne-baba arasında düzenlenen kişisel ilişkilerde, çocuğun üstün yararı yanında, anne ve babalık duygularının da dikkate alınması gerekmektedir. O halde; müşterek çocukla baba arasında yatılı şekilde kurulacak kişisel ilişki sonucunda, küçüğün güven duygusunun ve baba sevgisinin gelişmesi onun üstün yararınadır. Mahkemece, küçük ile baba arasında, yaş tahdidi koymaksızın her ayın belirli hafta sonları ve dini bayramlarda da yatılı olacak şekilde kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Yoksulluk ve iştirak nafakalarının başlangıç tarihi boşanma hükmünün kesinleştiği tarihtir. Mahkemece bu hususa riayet edilmeksizin yoksulluk ve iştirak nafakalarına karar tarihinden itibaren hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.