Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/17844 K.2013/9971

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre ve özellikle müşterek çocukların davalı annede olan velayetlerinin davacı babaya verilmesi ile bu çocuklar için hükmolunan iştirak nafakalarının kendiliğinden kalkmış olacağının tabi bulunmasına ve küçükler ile davalı anne arasında şahsi ilişki kurulduğu halde hükmün ikinci bendinde “küçük ile davacı baba arasında” yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir. (TMK md.348) Toplanan deliller, yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığına yeterli olmayıp, velayetin değiştirilmesine yol açar (TMK md. 183,349,351/1). Dairemizin 15.12.2011 tarihli bozma ilamı da bu yöndedir. Öyle ise kanun hükmünün uygulanmasında hata yapılması bozmayı gerektirir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden duruşma yapılmasını gerektirmez. O halde kararın düzeltilerek onanması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesine uygun düşer.