Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/17876 K.2013/750

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu iddiası ile Türk Medeni Kanununun 194.maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur. Dava konusu taşınmazın davacının eşi Ali tarafından 26.12.2006 tarihinde davalılardan Duygu'ya devredildiği, Duygu'nun da 23.05.2007 tarihinde taşınmazı davalılardan O.sattığı, davacının 14.11.2007 tarihinde bu davayı açtığı, davanın açılmasından sonra 20.03.2008 tarihinde O. bu taşınmazı dahili davalı T.satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Aile konutu olan taşınmazın, hak sahibi olan koca tarafından üçüncü kişiye devri, davacının açık rızasını gerektirmektedir. (TMK.md. 194/1) Bu rıza alınmamıştır. Taşınmazın tapu kütüğünde konutla ilgili bir şerh de bulunmamaktadır. Bu durumda taşınmazı ilk devralan Duygu'nun, iyiniyetli olması halinde kazanımı korunacak (TMK.md. 1023), kötü niyetli ise kazanımı korunmayacak, Duygu'nun üzerindeki tescil, yolsuz tescil niteliğini alacaktır. (TMK.md.

1024/2) Ne var ki, taşınmazı ilk devralan D.bu taşınmazı O. O.da davanın açılmasından sonra dahili davalı Timur'a devretmiştir. D. O. O.da T.devrinde Türk Medeni Kanunun 194.maddesi koşulları artık aranmaz. Bu durumda taşınmazı en son devralan dahili davalı T.kendisine bu taşınmazı devreden O.üzerindeki tescilin yolsuz olduğunu biliyor veya bilmesi gerekiryorsa, bu tescile dayanamaz. (TMK.md. 1024/1)

Dahili davalı Timur'un, taşınmazı kendisine devreden O.n üzerindeki tescilin yolsuz olduğunu bildiği veya bilmesi gerektiğine ilişkin bir delil bulunmadığı gibi, T.n diğer davalılarla el ve iş birliği içinde kötü niyetli olarak hareket ettiği de kanıtlanamamıştır. Öyleyse davanın reddi gerekirken, kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.