Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1807 K.2012/3624

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı kadının sadakatsiz olduğu tamamen kusurlu bulunduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kadının sadakatsiz olduğu kanıtlanmadığı gibi, birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşini eve kabul etmeyen eşini sadakatsizlikle suçlayan davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle iken davacının tamamen kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak da davacının manevi tazminat ve yoksulluk nafakası isteklerinin reddi doğru olmamıştır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3- Müşterek çocuklardan Medine 1997, Şennur 1999, Kenan ise 2001 doğumludur. İdrak çağında olan çocuklar Birleşmiş Miletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. Avrupa Çocuk Hakları Sözleşmesinin 5. ve 6. maddeleri gereğince dinlenmeden, gerektiği takdirde uzman bilirkişilerden rapor alınmadan müşterek çocuklar için yazılı şekilde velayet düzenlemesi yapılması usul ve yasaya aykırıdır.