Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18207 K.2012/27516

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, tazminat ve ziynet alacağı yönünden; davalı (koca) tarafından ise, kusur belirlemesi, vekalet ücreti, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Katılma yoluyla temyiz de harca tabidir. Harca tabi davalarda temyiz, harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır (HUMK.md.433/2). 25.01.1985 tarihli 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, harca tabi olmasına karşın, harç alınmadan temyiz defterine kaydedilmiş olan temyiz dilekçesi hakkında aynı Yasanın 433/3. maddesinin kıyas yoluyla uygulanacağına dairdir. Davacının katılma yoluyla temyizi temyiz defterine kaydedilmediğine göre, sözü edilen İçtihadı Birleştirme Kararının tatbiki söz konusu değildir. Davacı, katılma yoluyla temyiz isteğiyle ilgili süresinde harç yatırmamıştır. Harcın temyiz süresi dışında daha sonra yatırılmış olması, temyize geçerlilik vermez. Bu bakımdan davacının katılma yoluyla temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmanın fer’i niteliğindeki maddi ve manevi tazminat isteklerinin (TMK.md.174/1-2) reddi veya kabulü halinde vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gibi, ziynetler hakkında da usulüne uygun açılmış bir dava bulunmaması sebebiyle karar verilmemiş olması nedeniyle vekalet ücreti tayin ve takdir edilmemiş bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,