Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18234 K.2013/4141

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK.m.175).

Toplanan delillerle; boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının, daha ağır kusurlu olmadığı, herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, Türk Medeni Kanununun 176/3. maddesinde belirtilen fiilen evliymiş gibi bir başkasıyla birlikte yaşama durumunun gerçekleşmediği; böylece boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir.

O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK. md. 75) takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.