KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/18377 E., 2012/22698 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Bolu Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 11.7.2011
- Numarası
- Esas no:2011/202 Karar no:2011/326
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından; tümüne şamil olmak üzere temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı koca tarafından boşanma davası 06.04.2011 tarihinde saat 15.48 de Bolu'da açılmış;davalı kadın ise cevap dilekçesinde Ardahan 1 Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2001/120 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını belirterek ilk itiraz olarak birleştirme talebinde bulunmuş mahkemece dosyanın, Ardahan 1 Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2011/120 sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
Karar tarihinde yürürlükte olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 45/2. maddesi gereğince; davalar ayrı mahkemelerde açılmış ise, bağlantı nedeniyle birleştirme talebi, ikinci davanın açıldığı mahkeme önünde ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Bu halde" birinci davanın açıldığı mahkeme; ilk itirazın kabulüne ve davaların birleştirilmesi ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra bununla bağlıdır.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, birleştirme talebini "ilk itiraz" olmaktan çıkarmış ise de, bu yasaya göre de, ayrı yargı çevrelerinde açılmış olan davaların bağlantı sebebiyle birleştirilmesi de ikinci mahkemenin açılmış olduğu mahkemeden talep edilebilir (md. 166/2). Toplanan delilerden Bolu Aile mahkemesindeki davanın 06.04.2011 tarihinde saat 15.48 de.
Ardahan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde ise 06/04.2011 tarihinde saat 16.05 de aynı gün açıldığı böylelikle Bolu’da açılan davanın ilk dava olması nedeniyle birleştirme talebinin reddine karar verilerek işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/18377, K. 2012/22698, 27 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama