Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18381 K.2012/22130

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat ve velayet yönünden, davalı koca tarafından ise; hükmün tamamına yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve delillerden, davalı kocanın aşırı kıskanç olduğu ve eşini aşağıladığı, davacı kadına ise atfı kabil bir kusurun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken davacı kadının , davalı kocayla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.