Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18610 K.2013/4818

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; davacı-davalı kocanın davası, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın maddi ve manevi tazminat için faiz talebinde de bulunmuştur. Bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadın istemiş olduğu nafakaların her yıl TEFE oranında artırılmasını da talep etmistir. Davalı-davacı kadının bu isteğinin reddini gerektiren geçerli bir neden bulunmadığı halde,nafakanın gelecek yıllarda ne miktarda ödeneceğine karar verilmesi gerekirken (TMK. md. 182/son, 176/son) bu isteğin reddini içerir biçimde "fazlaya ilişkin talebin reddine" şeklinde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.