Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18725 K.2013/6040

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nakafa" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakaların miktarları ve çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (kadın)'ın yoksulluk ve iştirak nafakasının miktarları ile kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı (koca)'nın eşine fiziki şiddet uyguladığı,bundan dolayı ceza mahkemesinde mahkum olduğu ve eşini götürüp ailesine bıraktığı, davalı-davacı (kadın)'nın ise, evlilik birliğine ilişkin görevlerini layıkıyla yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda, kocanın diğer tarafa göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların "eşit kusurlu" kabul edilmeleri ve buna bağlı olarak kadının tazminat taleplerinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.