Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18873 K.2013/4916

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; reddedilen boşanma davası ile davacı-davalı kadının boşanma davasında kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın evlilik birliğinin üzerine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği, eşine şiddet uyguladığı, davacı -davalı kadının ise eşine "sen adam mısın,senin aldığın parayı işe girsem ben bile alırım" şeklinde sözler söyleyerek eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Her iki eş de boşanmayı istediğine ve böylece evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuk için yarar kalmadığına göre davalı-davacı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinde belirtilen boşanma koşulları gerçekleşmiş olup; davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü gerekir.

Ne var ki, davacı-davalı kadının kabul edilen davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleşmiş; davalı-davacı kocanın boşanma davasında, boşanma isteminin konusu kalmamıştır. Kocanın boşanma davasında boşanma istemi konusuz kalmakla birlikte yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bir karar verilmesi gerekir. Davalı-davacı kocanın boşanma davası hakkında açıklanan yönler gözönüne alınarak bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.