Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19091 K.2013/7656

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için, mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır (6100 s.HMK.md.324/1). Verilen kesin süre içinde delil avansının yatırılmamış olmasının sonucu, talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılmaktadır (HMK.md.324/2). Dava (kocanın), 26.07.2010 tarihinde ikame edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla uygulanır (HMK.md.448). Bu Kanun, önceki Kanun yürürlükte iken tamamlanmış olan işlemlere etkili değildir. Taraflarca gösterilen deliller, anılan Kanun yürürlüğe girmeden önce mahkemece toplanmıştır.

Durum böyleyken mahkemece kocanın davasının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114. maddesinin (1-g) fıkrası ve 115. maddesinin 2. fıkrası gereğince usulden reddi doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş, delillerin toplanmış olduğu gözetilerek, toplanan deliller değerlendirilip, hasıl olacak sonucuna göre kocanın davasının esasıyla ilgili bir karar vermekten ibarettir. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2-Davalı-davacı kadının ziynetlere ilişkin istemi boşanmanın eki niteliğinde değildir. Boşanmanın eki niteliğinde olmayan talepler ayrıca harca tabidir. Başvurma harcı alınmıştır. Alınan başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm istekleri kapsar. Öyleyse ziynet eşyalarının değeri üzerinden nispi peşin harç tamamlattırılmadan (Harçlar Kanunu md.30-32) yazılı şekilde işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.